Büyük Türk Tarihi
Online Tarih Dergisi

Kim Kahraman kim Yalancı



Son zamanlarda tarihin çarpıtılmaya çalışıldığına hep birlikte şahit oluyoruz.Bu konulardan belkide en çok bilineni Padişah Vahdettin'nin faaliyetleri kimi tarihçiler bir kahraman anlatırken kimi tarihçiler ise Vatana ihanet etmiş birisini anlatıyor yazımda yayınlayacağım bazı belger sayesinde meselenin çarpıtılmaya çok müsahit olduğuna bizzat şahit olacaksınız.

... Vahdettin ile ilgili en çok tartışılan konulardan birisi vatana ihanet edip etmediği meselesidir.Padişah kendisinin vatana ihanet etmediği gibi Mustafa Kemal'i Yunanlıların üzerine gönderdiğini iddia ediyor ve bunu duygu yüklü bir üslub ile ifade ediyor.

Padişah'ın ifadeleri;

''Bugün içinde bulunduğum ve hak etmediğim düşmanlıktan rahatlık ve mutluluk duyuyorum. ...Bu, bana huzur da getiriyor. Eğer yaşarsam ve mücadeleden muzaffer çıkarsam, ‘bir kötülüğe batıp çıkmıştım’ diye teselli bulacağım. Düşmanlığa karşı mücadelenin yoğun, acı verici ama dayanılmaz olmadığına inandığım için kendimi feda ederek çok sevdiğim memleketimi kurtarmış olmaktan mutluluk duyacağım. Memleket sevgim bana, İstanbul düşman süngüleri altındayken Mustafa Kemal Paşa’yı Yunanlıların üzerine göndermek gibi ağır bir kararı aldırarak iláhi bir mutluluğun da zevkini tattırdı.''

Bazı tarihçiler padişahın vatana ihanet etmediğini savunurken bu ve buna benzer ifadeleri dikkate alırlar.Padişahın vatana ihanet etmediğini savunan tarihçilerin sürekli dile getirdikleri bir diğer belge ise Mustafa Kemal'in bizzat Falih Rıfkı’ya anlattığı Vahdettin ile görüşmesidir.Bu anı çoğu tarihçi tarafından kullanılmasına karşın bu görüşme hakkında Atatürk'ün yaptığı tespitleri dikkate almazlar biz objektif tarihçilik gereği bir çok tarihçinin yaptığı gibi bu anıyı kırparak değil olduğu gibi vericeğiz.

"Yıldız Sarayı'nın ufak bir salonunda Vahdettin'le âdeta diz dize denecek kadar yakın oturduk. Sağında, dirseğini dayamış olduğu bir masa ve üstünde bir kitap var. Salonun Boğaziçi'ne doğru açılan penceresinden gördüğümüz manzara şu: Birbirine paralel hatlar üzerinde düşman zırhlıları! Bordalarındaki toplar sanki Yıldız Sarayı'na doğrulmuş! Manzarayı görmek için oturduğumuz yerlerden başlarımızı sağa sola çevirmek kâfi idi. Vahdettin hiç unutmayacağım şu sözlerle konuşmaya başladı: 'Paşa paşa, şimdiye kadar devlete çok hizmet ettin, bunların hepsi artık bu kitaba girmiştir (elini demin bahsettiğim kitabın üstüne bastı ve ilâve etti tarihe geçmiştir.' O zaman bunun bir tarih kitabı olduğunu anladım. Dikkatle ve sükûnla dinliyordum: 'Bunları unutun,' dedi, 'asıl şimdi yapacağın hizmet hepsinden mühim olabilir. Paşa paşa, devleti kurtarabilirsin!' Bu son sözlerden hayrete düştüm. Acaba Vahdettin benimle samimî mi konuşuyor? O Vahdettin ki ecnebi hükûmetlerin yüzüncü derece âletleriyle temas arayarak, devletini ve saltanatını kurtarmaya çalışıyordu, bütün yaptıklarından pişman mı idi? Aldatıldığını mı anlamıştı? Fakat böyle bir tahminle başka bahislere girişmeyi tehlikeli addettim. Kendisine basit cevaplar verdim: 'Hakkımdaki teveccüh ve itimada arz-ı teşekkür ederim. Elimden gelen hizmette kusur etmeyeceğime emniyet buyurunuz.' Söylerken, kafamdaki muammayı da halletmeye uğraşıyordum. Çok iyi anladığım, veliahtlığında, padişahlığında, bütün his ve fikirlerini, temayüllerini tanıdığım adamdan nasıl yüksek ve asil bir hareket bekleyebilirdim? Memleketi kurtarmak lâzımdır, istersem bunu yapabilirmişim. Nasıl? Hemen hüküm verdim:
Vahdettin demek istiyordu ki hiçbir kuvvetimiz yoktur. Tek mesnedimiz İstanbul'a hâkim olanların siyasetine uymaktır. Benim memuriyetim, onların şikâyet ettikleri meseleleri halletmektir. Eğer onları memnun edebilirsem, memleketi ve halkı bu siyasetin doğru olduğuna inandırabilirsem ve bu siyasete karşı gelen Türkleri uslandırırsam, Vahdettin'in arzularını yerine getirmiş olacaktım. 'Merak buyurmayın efendimiz,' dedim, 'nokta-i nazar-ı şahanenizi anladım. İrade-i seniyeniz olursa hemen hareket edeceğim ve bana emir buyurduklarınızı bir an unutmayacağım.' 'Muvaffak ol!' hitab-ı şahanesine mazhar olduktan sonra, huzurundan çıktım. ''

Mustafa Kemal'in bu ifadeleri kendisinin Resmi olarak ifade edilmiş Samsun'a gönderilme amacı ile uyuşuyor bilindiği üzere Musatafa Kemal Samsun'a Samsun'da Rum çeteleri ve Türk halkı arasında meydana gelen çatışmaların sonlandırılması için görevlendirilmişti

Görüldüğü üzere şuanda İki kişinin ifadeleri var ve iki ifade de birbirini red eder vaziyette.Tarihin çarpıtılmasını müsahit kılan nokta tarihin bu özelliğidir.Biz bu durumda doğal olarak başka belgeler ile karşılaştırmalar yapıp kimin doğru söylediği konusunda bir sonuca ulaşmaya çalışacağız.İlk olarak İngiliz belgelerinden faydalanmak durumundayız Çünkü bu belger bizlere padişahın hareketleri ile söylediklerinin uyuşup uyuşmadığını göstermek açısından çok önemli.Bu sebeble Vahdettin'nin büyükelçi Horace Rumbold ile yaptığı görüşmelerde ki ifadelerini inceleyeceğiz.

21 Mart 1921 günü Vahidettin’le görüşen Rumbold’un raporunanda geçen dikkat çekici ifadelere göre “Padiahın, Ankara liderlerini şikayet ettiği… tahtını tehlikeye sokmaya, otoritesini azaltmaya kalkıştıklarını söylediği… Rumbold’un Türkiye’nin Padişah etrafında birleşmesini istediklerini belirttiği… Padişahın, M. Kemal ve yanındakilerden ‘eşkiyalar’ diye söz ettiği, Türk olmadıklarını iddia ettiği… Vahidettin’in, son olarak kendisinin büsbütün çaresiz ve yalnız olduğunu, ancak onurunu ve tahtının çıkarlarını, bir avuç eşkiyaya teslim etmek istemediğini söylediği…” (B.N. Şimşir, İngiliz belgelerinde, 3. C., s. LXXX vd./262)

23 Mayıs 1921 günü Vahidettin’le görüşen Rumbold’un raporundan: “Padişahın Anakara liderlerini suçladığı… Kişisel emeller peşinde koştuklarını, Bolşeviklerle anlaştıklarını söylediği… Böyük devletlerin arabuluculuk değil, baskı yapmalarını isdtediği… Trakya’da bir tampon devlet kurulmasını önerdiği….” (B.N. Şimşir, İngiliz Belgelerinde, 3. C., s. xCII/329; Jeschke, İng. Belgeleri, s. 162)

Görüldüğü gibi Padişahın vatanı kurtarmak gibi bir amacı yok üstelik bu yönde çalışmalar yapanlara dahil çok ağır ifadeleri var büyük devletlerin Ankara'ya baskı yapılmasını dahi istemiş.Ama bazı tarihçiler bu belgeri de farklı bir şekilde yorumluyorlar onların iddiasına göre İngilizlere karşı bir komplo kurulmuş padişah sürekli Ankara'yı desteklerken İngilizlere karşı iyi davranıyor.Her ne kadar bu dayanaksız gözüken bir iddia olsa da objektif olmak gayesi gereği bu iddialara karşı bir belge daha kullanmamız gerekiyor.Son olarak sizlere aktaracağım belge Sultan Vahdettin’in ABD Başkanı’na İletilmek üzere Yazdığı 13 Mart 1924 Tarihli Mektub.Padişah bu mektubu San-Remo'da sürgünde bulunduğu sırada yazıyor.

''Amerika Cemâhir-i Müttefikiye Reisi Mösyo Coolidge Cenabları’na

Siyasi olayların ve gelişmelerin tüm iç yüzünü, hangi nedenlerden dolayı Saltanat merkezimi geçici bir süre için terk etmek zorunda kaldığımı biliyorsunuz. Bu konuda ayrıntılı bilgi sunmayı gereksiz görüyorum.

Bu süresiz uzaklaşmanın, babadan kalma sahip olduğum Saltanat ve Hilafet makamından vazgeçtiğim anlamına gelmeyeceği açıktır. Ankara Meclisi gibi bir isyancı fitnenin bu konuda alacağı tüm kararların geçersiz olacağını bildiririm. Şöyle ki; İslam Hilafetinin Osmanlı Saltanatından soyutlanması ve ayrılması ve Hilafetin tümüyle kaldırılması dini, kavmiyeti, vatanı belirsiz ve karışık askerlerden ve öteki sınıflardan oluşan küçük bir şer zümresinin kısmen zorla ve kısmen bilgisizlik ve gafletle yönlendirdiği beş-altı milyonluk Türk kavminin yetki alanı içinde değildir. Bu ancak tüm İslam dünyasınca atanan uzman kişilerden oluşan bir meclisin toplanması ve tüm din bilginlerinin ortak kararı ile çözümlenecek büyük bir evrensel sorundur. İslam bilginlerinin bildiği üzere şeriata aykırı kararlar herhangi makamdan olursa olsun sonuçsuz kalmaya mahkûmdur. Bundan başka bu durumun, içinde bulunulan koşullarda İslam dünyasında sonuçları pek vahim olabilecek büyük bir heyecana yol açacaktır. Ayrıca gelişmiş ülkelerin iç güvenliklerine de büyük bir etki yapacaktır.

Hanedanımın ileri gelenleri aleyhinde Ankara meclisi tarafindan kabul edilen sürgün ve kovma, emlakine ve bireysel mallarına el koyma gibi haksız kararları hanedanımın bireylerini, insan ve kişilik haklarından soyutlar mahiyettedir. Bu konuda yüce kişiliğiniz ve cumhuriyet hükümetiniz tarafindan olanaklar ölçüsünde yapılabilecek yardımları pek değerli sayacağımı açıklamaya gerek yoktur.

Bu vesile ile sağlıklı olmanızı yüce haktan niyaz eylerim.''

Padişah mektubun da belirttiği gibi Ankara hükümetini bir kurtarıcı değil İsyancı bir fitne olarak görmeye ilk başta ki gibi devam etmektedir,Padişah Rumbold’a ifade ettiği gibi Ankara hükümetini Türk kabul etmiyor kavmi belirsiz ifadesini kullanıyor,Padişah Türkiye'nin iç işlerine başka bir ülkenin müdahale etmesinde sakınca görmüyor ilk başta sergilediği tutum gibi.Yani İddia edildiği gibi padişah İngilizlere karşı bir komplo kurmuyor aksine Paidişah'ın bütün hareketleri ilk başta neyse sonrada aynı Padişah gizli gizli vatanı kurtarmaya çalışmıyor belgelerden de anladığımız kadarıyla kendi tahtını kurtarmaya çalışıyor.

Mustafa Kemal Atatürk'ün sözlerini samimi buluyoruz çünkü bir yanda tahtını kurtarmaya çalışan bir padişah diğer tarafta Halkı ile bütün olmuş ülkesini kurtarmış bir lider var.Mustafa Kemal Atatürk'ün Paşa paşa sözleri ile ilgili değerlendirmesini samimi bulup bulmadığı kararını okuyucular olarak sizler vermelisiniz ama bir gerçek var ki Padişah hiç bir zaman Milli mücadeleyi desteklemiyor.Bunun aksini iddia edenler ilk başta yayınladığımız belgeyi ve Atatürk'ün anısından bir kısmı kırparak yayınlıyorlar.Olabildiğinc
e objektif anlatmaya çalıştım kararı yine de siz vermelisiniz.

Büyük Türk Tarihi





Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
Mesajın: